ดูยังไงว่าดอกไหนของดี ดอกไหนของไม่ดี

เปิดเรื่อง

ดอกดีหรือดอกห่วย รู้ตั้งแต่ตอนเปิดถุงเลย ไม่ต้องรอจุดสูบหรอก ถ้าอยากได้ดอกที่ทั้งแรง ทั้งหอม ทั้งสูบนุ่ม คุณต้องดูเป็นนิดนึง ในบทความนี้เราจะสอนแบบที่บัดเทนเดอร์ที่ร้านเล่าให้ลูกค้าฟังหน้าเคาน์เตอร์ทุกวัน เรื่องกลิ่น สี เนื้อสัมผัส ไตรโคม และสัญญาณตัวแดงที่บอกว่าให้วางลงแล้วเดินออกจากร้านเลย พร้อมแล้วไปดูกัน

สรุปสั้นๆ ก่อน

• ดอกดีคนเรียกหลายชื่อ ดอกพรีเมียม ดอกท็อปเชลฟ์ ดอกบน อะไรก็ว่าไป
• ดอกดีต้องมีกลิ่นแรง กลิ่นชัด จะส้ม จะผลไม้ จะสกังค์ ก็ต้องบอกได้ว่าเป็นกลิ่นอะไร
• ดอกดีสีเขียวสด มีม่วงมีแดงแซมตามสายพันธุ์ จับแล้วเหนียวมือ
• ดอกห่วยเรียกว่าดอกล่าง ดอกบอททอมเชลฟ์
• ดอกห่วยสีหม่น แห้งจัดหรือชื้นจัด กลิ่นอับ กลิ่นรา กลิ่นฟาง
• ดอกห่วยจับแล้วร่วนเป็นผง หรือนุ่มยวบเหมือนฟองน้ำ สูบแล้วขมๆ ฉุนแสบคอ

ดอกดีหน้าตาเป็นยังไง

ดอกดี หรือที่เรียกกันว่า “ท็อปเชลฟ์” คือดอกที่มาจากต้นกัญชาที่เลี้ยงดูดี ตัดตอนสุกพอดี บ่มเป็น เล็มด้วยมือ แล้วส่งถึงคุณตอนยังสด นี่คือสี่อย่างที่ต้องเช็คทุกครั้งก่อนซื้อ

กลิ่น ดอกดีต้องมีกลิ่นฉุนแรงเด้งจมูก จะเป็นกลิ่นสน กลิ่นส้ม กลิ่นผลไม้ กลิ่นสกังค์ บางสายพันธุ์กลิ่นเหมือนน้ำมันดีเซลด้วยซ้ำ จมูกชอบกลิ่นไหน ลิ้นก็มักชอบรสนั้น สองอย่างนี้มันมาคู่กัน

หน้าตา สีเขียวสดเป็นหลัก มีม่วง น้ำเงิน หรือแดงแซมแล้วแต่สายพันธุ์ ดอกต้องเต็มไปด้วยไตรโคมเงาๆ เหนียวๆ เหมือนน้ำตาลเกล็ดเกาะอยู่ทั่ว นี่แหละตัวบอกว่ามาดีและแรง เพราะไตรโคมคือที่อยู่ของTHC CBD และเทอร์ปีน ไตรโคมยิ่งเยอะยิ่งดี ถ้าส่องแว่นขยายดูใกล้ๆ หัวไตรโคมต้องกลมโตเต็มหัวและมีสีขุ่นๆ น้ำนม นั่นคือตัดได้จังหวะพอดี

เนื้อสัมผัส บีบแล้วต้องเหนียวมือนิดๆ ไม่แห้งกรอบ ไม่เปียกแฉะ กดลงไปเด้งกลับเหมือนฟองน้ำพอดีๆ ทรงต้องแน่น ไม่แบนเป็นแผ่น ก้านน้อย เมล็ดไม่ต้องมี ใบส่วนเกินก็ต้องเล็มไปหมดแล้ว สายพันธุ์ Sativa จะฟูกว่า Indica ส่วน Indica จะแน่นและหนึบกว่า ไม่ใช่เรื่องแปลก

รสชาติ ถ้าได้ลองสูบ ดอกดีต้องนุ่มคอ ไม่แสบ รสตามกลิ่น สูดเข้าไปไม่นานก็เริ่มรู้สึก สายพันธุ์ THC สูงมาเร็วมาแรง สายพันธุ์ CBD สูงจะมาแบบนิ่งๆ หัวโล่ง ใจสงบ

ดอกห่วยมีลักษณะแบบนี้ ดูออกตั้งแต่หยิบ

ตรงข้ามกับท็อปเชลฟ์เลย ดอกล่างหรือดอกบอททอมเชลฟ์ ใช้ตาเปล่าก็จับได้แล้ว สัญญาณมีหลายแบบ แต่ส่วนใหญ่เจอแบบนี้

กลิ่น เปิดถุงมาแล้วไม่ชอบกลิ่น ไม่ได้แปลว่าดอกห่วยเสมอไป อาจจะแค่ไม่ใช่กลิ่นที่คุณชอบ จมูกใครจมูกมัน แต่ถ้ากลิ่นอับ กลิ่นรา กลิ่นเหมือนฟางเก่า อันนี้ตัวจริง ดอกเก่า บ่มไม่เป็น หรือมีของแถมที่ไม่ควรมี ส่วนดอกที่ไม่มีกลิ่นเลย หรือกลิ่นเหมือนหญ้าเพิ่งตัด ก็ไม่ดีเหมือนกัน

หน้าตา ดอกออกน้ำตาล เหลือง หรือสีซีดๆ คือธงแดงเลย เขียวอ่อนเกินไปแปลว่าตัดเร็วเกิน เข้มมากหรือออกน้ำตาลแปลว่าเลยจุดสุกไปแล้ว ถ้าเห็นเมล็ดเยอะ ก้านเยอะ หรือเห็นรากับแมลง วางทิ้งเลย ราเกิดจากการอบไม่แห้งสนิทแล้วเอาไปแพ็ค หน้าตาราจะเป็นจุดผงๆหรือเป็นปุยขาวเทาฟ้าอมเขียว อีกอย่างที่บอกว่าห่วยคือดอกแบนๆ มีไตรโคมน้อย หัวไตรโคมยังไม่สุก

เนื้อสัมผัส บีบแล้วร่วนเป็นผง คือแห้งเกิน บีบแล้วเปียกหนึบ คือเก็บไม่ดีหรือบ่มไม่จบ ดอกนุ่มยวบเหมือนฟองน้ำแปลว่าชื้นเกิน ใกล้ขึ้นราแล้ว เห็นแบบนี้วางลงเถอะ

รสชาติ สูบแล้วแสบคอ จุดไม่ค่อยติด ดับง่าย รสขมจัดหรือออกแปลกๆ นี่ไม่ใช่เรื่องของสายพันธุ์ มันคือสิ่งปนเปื้อน บ่มผิด หรือยาฆ่าแมลงตกค้าง อย่าฝืนสูบ

รู้ความต่างพวกนี้แล้ว ครั้งหน้าเดินเข้าร้านไหน คุณก็เลือกได้เองอย่างมั่นใจ ไม่ต้องเชื่อเซลส์ ไม่ต้องเดา

ปิดท้าย

ดอกท็อปเชลฟ์กลิ่นแรง กลิ่นชัดตามสายพันธุ์ จะส้ม จะสกังค์ จะกลิ่นดิน ก็ระบุได้ หน้าตาสดใส ไตรโคมแน่น จับแล้วเหนียวมือ สูบแล้วนุ่มคอ รสตามกลิ่น ส่วนดอกห่วยสีหม่น แห้งจัดหรือชื้นจัด กลิ่นอับ กลิ่นฟาง สูบแล้วแสบ จุดไม่ติด รสไม่อร่อย เรื่องนี้ฝึกตาฝึกจมูกแค่ไม่กี่ครั้งก็จับได้แล้ว ครั้งหน้าก่อนซื้อ ดมก่อน บีบก่อน แล้วค่อยจ่ายเงิน